احمد شاملو که من برای اصلاح شعر او حتی مصرع هایی را ساخته و در شعر او جا دادم ، نامرد کسی بود که هر دفعه با من تماس پیدا کرد ، برای اشغال وقت من و ضایع کردن وقت من بود .

 یادداشتهای روزانه نیما یوشیج (انتشارات مروارید 1387 )

... نیما قید احمقانه ی "تساوی طولی مصراع ها " را از هم گسیخت ، و هارمونی و تاثیر فونتیک کلمات را برای شعر کافی دانست ..... اجبار قافیه پردازی و  "شیر و پنیر  زیر هم نوشتن و برای هر یک جمله یی ساختن " را از فهرست  " هنرهای شاعرانه " قلم کشید... در شعر خود کلمات را با روح شعر ، و روح شعر را با وزن آن ، و  وزن را با موزیک طبیعی و هنر دکلاماسیون تطبیق کرد و آنرا پایه و اساس قرار داد.

 احمد شاملو ( مقدمه افسانه نیما – چاپ علی اکبر علمی 1329 )